A voltas coa coeducación
Desde que se implantou a Lei Xeral de Educación en 1970
e temos unha escola mixta, xeneralizouse a crenza de que o ensino
xa era igual para alumnos e para alumnas: as mesmas materias,
o mesmo profesorado, as mesmas aulas. Tamén hoxe a maioría
do profesorado está convencido de que trata igual uns
e outras. É isto coeducar?.
A Coeducación non é un fin en
si mesma senón que é un dos medios para chegar
a unha sociedade máis igualitaria, máis xusta.
Pero despois de tantos anos e de varias reformas vai resultar
que seguimos impartindo clase en escolas mixtas pero non coeducadoras.
O sistema escolar avanzou en dotarnos dunha igualdade formal
(os mesmos plans de estudo para alumnos e alumnas, o mesmo tipo
de avaliacións, o mesmo espazo...) pero seguimos transmitindo
un modelo sexista na escola:
-
Os libros de texto seguen carecendo de
referentes femininos (escaso ou nulo número de mulleres
nos manuais de ciencias, historia, filosofía, literatura...)
-
A linguaxe utilizada nos centros escolares
segue sendo discriminatoria e sexista (sala de profesores,
claustro de profesores, reunións cos titores, convocatoria
da asociación de pais....)
-
Aínda que o ensino é un
sector feminizado os órganos de goberno dos centros
escolares están maioritariamente en mans dos homes.
-
Seguimos a reproducir estereotipos de
xénero nas aulas, tanto na relación que mantemos
co alumnado (distinta forma de dirixirnos a eles ou a elas;
chamadas de atención, etc) como nos modelos que transmitimos
(o profesor de matemáticas, a profesora de historia).
Algunhas das carencias do sistema escolar poderían
solucionarse coa vontade da Administración educativa:
-
Coidar a edición dos libros de
texto para que se incluíse mulleres como suxeitos activos
e axentes na historia, nas ciencias, nas matemáticas.
-
Evitar o uso dunha linguaxe discriminatoria
cara ás mulleres e potenciar unha linguaxe non sexista
tanto nos libros de texto coma nos documentos oficiais.
-
Incluír no currículo escolar
aquelas materias que por ser propias de mulleres desapareceron
(labores do fogar, cociña) e que servirán para
que os rapaces adquiran habilidades do ámbito doméstico..
Outras pertencen aos retos que hai que enfrontar na formación
do profesorado. Do mesmo xeito que o profesorado recibiu cursiños
de lingua galega para poder impartir clases de sociais, naturais...
en galego; ou que adquiriu coñecementos de informática
para poder impartila nas aulas. Daquela xa é hora de
que se poñan os medios para que ese profesorado que hoxe
é transmisor de actitudes sexistas se transforme en axente
de igualdade.
Felicia Estévez (Consello de redacción
da revista de pensamento feminista Andaina)
|
|
